پله دوبلکس مدرن

در طراحی داخلی امروز، پله دیگر صرفاً یک المان کارکردی برای رسیدن به طبقه بالا نیست. در بسیاری از ساختمان های دوبلکس مدرن، پله به یکی از نقاط اصلی خانه تبدیل شده. در این مقاله هم به اصول طراحی پله دوبلکس مدرن می پردازیم و هم یک تجربه واقعی از اجرای یکی از این پروژه ها را با جزئیات مرور می کنیم.

پله دوبلکس مدرن چه ویژگی هایی دارد؟

بر خلاف پله های سنتی که معمولاً بسته، بزرگ و با نرده‌های تزئینی سنگین طراحی می شدند. پله دوبلکس مدرن حول چند اصل ساده ساخته میشود. خطوط تمیز و کم زاویه، استفاده حداقلی از مواد (به خصوص در نرده) و ترکیب موادی مثل فلز، شیشه و چوب به جای تکیه صرف بر یک جنس مثل بتن و سنگ. نتیجه این رویکرد پله ای است که هم از نظر بار وزنی سبک تر به نظر است و روشنایی محیطی بیشتری دارد.

پله های دوبلکس مدرن با چه متریالی ساخته می شوند

ترکیب فلز و چوب پرکاربردترین انتخاب برای ساخت پله دوبلکس مدرن در پروژه های اخیر است. اسکلت فلزی باریک استحکام لازم را می دهد و کف پله چوبی زیبایی بصری فضا را حفظ می کند. ترکیب فلز و شیشه بیشتر در پروژه هایی اجرا می شود که اولویت اصلی نور بیشتر و دیده باز تر در راه پله باشد. بتن اکسپوز هم گاهی در سبک های صنعتی و مینیمال به کار می رود.

یک تجربه واقعی از اجرای پله دوبلکس مدرن

برای اینکه این مقاله فقط جنبه تئوری نداشته باشد، یکی از پروژه هایی که در آن پله دوبلکس مدرن اجرا شده و تصویر آن را در ابتدای صفحه مشاهده کردید را با جزئیات مرور می کنیم.

فضای مورد نظر یک دوبلکس با متراژ نسبتاً محدود بود که کارفرما از همان ابتدا اصرار داشت پله حس بسته بود به فضا ندهد و در عین حال نور طبیعی از پنجره کنار راه پله به طبقه هم کف هم برسد. ارتفاع بین دو طبقه حدود ۲۹۰ سانتی متر بود و فضای در دسترس برای پله هم محدودیت داشت به همین دلیل از همان ابتدا گزینه پله مستقیم کاملاً کنار گذاشته شد.

بعد از بررسی چند طرح تصمیم نهایی روی ترکیب پله U شکل با اسکلت فلزی و کف پله های چوب راش گرفته شد. دلیل انتخاب U شکل به جای پله گرد این بود که خانواده دو فرزند خردسال داشتند و گردش تند پله گرد برای جا به جایی روزانه آن ها مناسب تشخیص داده نشد.

در مرحله اجرا یکی از چالش های اصلی هماهنگی دقیق بین کارگاه فلز کاری (برای ساخت اسکلت و پاگرد میانی) و نجاری (برای برش و پرداخت کف پله ها) بود. چون هرگونه اختلاف چند میلی متری در اندازه گیری اولیه در نصب نهایی خودش را نشان می داد. برای همین قبل از رنگ نهایی یک مرحله نصب آزمایشی انجام شد تا تمام قطعات بدون جوش نهایی امتحان شوند.

برای نرده هم مدل نرده فلزی باریک با رنگ استاتیک مشکی و هندریل استیل استفاده شد این انتخاب باعث شد پله در عین رعایت ایمنی حس باز و امروزی فضا را از بین نبرد. پوشش نهایی کف پله های چوبی هم روغن طبیعی بود چون مشتری ترجیح می داد بافت واقعی چوب دیده شود.

نتیجه نهایی پله ای بود که در عین کم جا بودن به یکی از المان های طراحی مدرن خانه تبدیل شد. نوری که از پنجره کنار پله وارد می شد از میان لوله های باریک نرده عبور می کرد و در طول روز روی دیوار پایین راه پله سایه های جالبی می انداخت. این تجربه نشان داد که حتی در فضای محدود با انتخاب درست جنس و طرح می شود بین ایمنی و زیبایی تعادل برقرار کرد.

چند درس عملی از این تجربه

اندازه گیری دقیق و هماهنگی بین تیم های مختلف (فلزکار، نجار، نصاب نرده) قبل از شروع برش های نهایی از مهم ترین عواملی بود که از دوباره کاری جلوگیری کرد. همچنین در نظر گرفتن افراد ساکن خانه (در این مورد کودکان خردسال) در انتخاب طرح  مهم تر از پیروی صرف از ترندهای روز در طراحی پله های به ظاهر زیبا و بدون کاربری مناسب بود. نصب آزمایشی قبل از مرحله نهایی هم هزینه و زمانی که ممکن بود صرف اصلاح خطاهای اجرایی شود را به حداقل رساند.